Atli Hararson

Synir Mrtu

Kvi Kiplings

Fyrir tpum eitt hundra rum, nnar tilteki 1907, birtist kvi eftir enska skldi Rudyard Kipling (1865-1936) sem kallast Synir Mrtu. Kvi etta er til gtri ingu Magnsar sgeirssonar ar sem fyrsta erindi er essa lei. (ing Magnsar er prenta samt frumtextanum aftan vi etta greinarkorn.)

eir synir Maru sitja num, eim sla hlutskipti fll skaut.
En hyggjufullt og rtt hjarta a erf hver Mrtu sonur hlaut.
Og af v hn eitt sinn, grm gei, vi gest sinn, Drottin, hf ykkjutal,
sonum Maru um aldur allan tt hennar nija jna skal.

Hr er vsa 10. kafla Lkasarguspjalls ar sem segir:

38 fer eirra kom Jess orp nokkurt, og kona a nafni Marta bau honum heim. 39Hn tti systur, er Mara ht, og settist hn vi ftur Drottins og hlddi or hans. 40En Marta lagi allan hug a veita sem mesta jnustu. Og hn gekk til hans og mlti: Herra, hirir eigi um a, a systir mn ltur mig eina um a jna gestum? Seg henni a hjlpa mr. 41En Drottinn svarai henni: Marta, Marta, ert hyggjufull og mist mrgu, 42en eitt er nausynlegt. Mara valdi ga hlutskipti. a verur ekki fr henni teki.

kvinu ber Kipling saman afkomendur Mrtu og nija Maru. ru erindi kemur fram a synir Mrtu dytta a vlum og stjrna skipum og fleiri samgngutkjum.

eir skulu gta um aldur allan a aka mjklega, sltt og ltt.
eir skulu gta, a vlin verki, vegamtum sveigja rtt.
eir skulu stjrna hverju hjli, eir hlaa skulu vagn og knr,
urru landi og sltum svi sonum Maru greia fr.

Af rija erindi m ra a eir flytja fjll og mila fljtum nja farvegi.

eir skipa fjllunum: Fri ykkur! og fljtunum minni: Tmist i!
Vi sprota eirra bjrgin bifast, eir blikna ei hi ha vi.
fjll a efstu tindum titra, tmast elfardjpin brei,
svo synir Maru megi berast mjkum svefni um rudda lei.

egar hinga er komi er lesandanum ljst a synir Mrtu eru tknimenn, inaarmenn, verkfringar. Nstu erindi eru lofsngur um essa menn. Hlutskipti eirra er lst og lg hersla a lf eirra s helga jnustu vi mannlfi jrinni. Vi erum minnt a strf eirra eru httuleg og eir geta hvorki treyst nein kraftaverk n ri mttarvld heldur vera sjlfir a leysa vandaml sem a hndum ber.

eir finna Dauann vi fingurgma, sem fltta og tengja hinn kvika r.
Vi varhli eirra hann lmur skrar; a eldabaki eir seja hann br.
rla morguns, rkkurrofum, eir rast inn hans bli strax
og knja hann fram sem uxa haltan og erja me honum til slarlags.

eim er trin fr bernsku bnnu, til bana fjarlg hver huggun gjr.
eir eiga kynni vi hulda heima og helgidm fyrir nean jr.
eir rekja sl hinna leyndu linda og lyfta a vrum heilli j.
eir lykja um vtnin litlu glasi og leysa r vijum steypifl.

eir kenna ei, a til verksins vaxta veki Drottinn skastund.
eir predika ei, a mannraun miri Hans miskunn leyfi eim vrarblund.
ysi borga og aalstrta sem aun og myrkri eir halda vr,
og vilangri vku verja v sinna brra hr jr.

Velti bjargi ea viu kljfi, veg a jafna og fegra hann.
Sj, hvert ftml er svert af bli sona Mrtu, er til ess rann.
Ekki sem stigi himinhir, n heldur trarjtning djrf,
- en einfld jnusta af heilum huga heimi goldin allra rf.

lokaerindi kvisins vkur Kipling aftur a afkomendum Maru. eir lifa slir sinni tr og tilvera eirra er sltt og felld. eir treysta a allt s lagi. a eru hins vegar synir Mrtu sem sj um a allt s lagi.

Og synir Maru brosa blessun, bera englar hndum sr.
eir ekkja nina, er eim var heitin, og sundfld miskunn snd eim er.
Vi ftskr Hans eir hla Ori, hjpar tvaldra drarskin.
eir lgu Drottin dagsins unga, - og Drottinn hann leggur Mrtu kyn.

a er skemmtileg tvfeldni kvinu og Kipling snr sinn htt t r fyrir Lkasi guspjallamanni. rum ri er eins og hann setji fram trarlegt svar vi spurningu um hvers vegna eir sem taka trarlegar skringar gildar geti una slir vi hlutskipti sitt. En um lei gefur hann tilefni til a vefengja ll trarleg svr v kvi segir a mennirnir sem raun og veru halda samflaginu uppi geti ekki leyft sr ann muna a tra. Hinir, sem leggja drottin dagsins unga, hlaa byrum snum endanum herar annarra manna en ekki ri mttarvalda.

tt tr og vsindi geti vissulega tt samlei held g a Kipling hafi n a lsa andstum sem vi rekumst mannlfinu, meal annars egar vi skoum muninn afstu til vandamla og rlausnarefna sem telja m dmigera fyrir raunvsinda og tknimenn og afstu sem byggist trarlegum forsendum. Tknin og trin bera me sr lkan hugsunarhtt og lka sn tilveruna.

v sem hr fer eftir tala g sem sonur Mrtu og velti v fyrir mr hvort einhver kostur s mlamilun milli vsinda og trar. N spyrja sjlfsagt margir hvort einhver rf s mlamilun. Eru vsindi og tr ekki systur sem geta lifa saman stt og samlyndi? Svari vi essari spurningu getur hvorki veri stutt n einfalt v r systur hafast margt a og lifa i fjlbreytilegu lfi. Stundum er stt og samlyndi me eim, en stundum ekki. a ykir kannski ekki kurteisi a minna deilur og stti og draga fram dagsljsi ml sem eru tklj milli eirra. Ef til vill er fremur dr vi tarandann a breia yfir allt slkt enda ekki tsku a gera strangar krfur um rkvsi og samkvmni. Jafnvel er tali rangt og mlisvert a andmla skounum flks ea sna fram mtsagnir hugmyndum ess. Slk rkflni jnar a minni hyggju engum gum tilgangi. S sem heldur v fram a eitthva s satt a vera maur til a takast vi mtrk og vitsmunaleg andmli.


Tr og trarleg afstaa

Tr og trarleg afstaa birtist marga og lka vegu og ess vegna er hpi a sl fram einfldum alhfingum um togstreitu trar og vsinda. Hr eftir fara nokkur dmi um hva tr getur fali sr og hvers konar skoanir, vihorf, tilfinningar og lfshttir geta veri til marks um trarlega afstu.

  1. Lotning, aumkt og tilfinning manns fyrir eigin sm.
  2. Kunntta ea aferir til a stjrna eigin lfi og n andlegu jafnvgi til dmis me hugleislu ea bnum.
  3. Lfsreglur, samflagshttir og sivenjur sem menn lifa eftir, eins og fastar venjur um kynhlutverk ea htisdaga, unglingavgslur, brkaup og tfarir.
  4. r eftir ea tilfinning fyrir einhverju algildu, einhverri fastri undirstu, endanlegum sannleika ea lokasvari.
  5. Traust (ea tilfinning fyrir) a maur njti verndar, t s einhver tiltkur sem hgt er a leita til me sorgir hyggjur, endanum fari allt besta veg, hi ga eigi sigur vsan og a alheiminum s stjrna me einhverjum htti sem tekur tillit til siferis ea gilda sem mnnum eru hjartflgin.
  6. A lifa sig inn sgur og hugvekjur sem lj reynslunni merkingu og auvelda mnnum a stta sig vi hlutskipti sitt.
  7. Sjnarhorn mannlfi ea leiir til a skoa tilveruna og tlka ljsi hugsjnar um fullkomleika og gulega gsku.
  8. Trarsetningar, kenningar ea stahfingar sem menn tra og fjalla gjarna um yfirnttrulegan veruleika og tengsl hans vi jarneskt lf. Sem dmi um slkar trarsetningar m nefna a: Jes hafi risi upp fr dauum; Gabrel erkiengill hafi tala vi Mhame; Sl manns lifi eftir a lkaminn deyr; Sama slin endurfist aftur og aftur; Gu hafi skapa manninn eftir sinni mynd aldingarinum Eden fyrir um a bil 6000 rum; Umhverfis Jrina su stjrnur festar kristalshvel og ofan vi au bi englar og helgir menn.

Menn geta veri trair lka vegu og trarleg afstaa getur fali sr margvslega blndu r eim atrium sem hr eru upp talin.

Atriunum essum lista (sem han fr verur kallaur listinn) er raa upp annig a au sem eru talin fyrst eru lkleg til a stangast vi vsindalega hugsun og eftir v sem near dregur eru lkurnar rekstrum meiri og erfiara fyrir okkur sem rekjum ttir til Mrtu a fallast sjnarmi hinna truu.

eir rekstrar milli trarbraga og vsinda sem hafa valdi mestu neistaflugi okkar heimshluta undanfarnar aldir tengjast flestir hreinum og klrum mtsgnum milli trarsetninga (af v tagi sem nefndar eru li h) og vsindalegra kenninga eins og slmijukenningar ea runarkenningar. Enn valda essir rekstrar tluverum taugatitringi va um heim meal annars vegna ess a menn ttast a valdakerfi, kynhlutverk ea lfshttir rilist ef trarsetning (eins og bkstaflegur skilningur skpunarsgu Biblunnar) vkur fyrir vsindalegri kenningu (eins og runarkenningunni).

rekstrar af essu tagi vera helst egar talsmenn trarbraga rghalda bkstaflega tlkun helgisgum ea reltar vsindakenningar sem hafa af einhverjum stum blandast saman vi trarbrgin. Dmi um etta er til dmis kenningin um kristalshvelin sem stangaist vi slmijukenninguna. S deila varar ekki kjarna trarbraganna og raunar m allt eins lsa henni sem deilu milli eldri og nrri vsinda eins og milli vsinda og trarbraga, enda nsta ljst hvort kenningin um kristalshvelin var fremur trarleg kenning ea vsindaleg.


Mtsagnir milli kenninga

Rktengsl milli skoana og kenninga mynda flki net sem ar sem getur veri erfitt a tta sig hvernig rirnir tengjast. Eftir eim berst hugmyndum oft stuningur r vntri tt en a getur lka gerst a n kenning ea uppgtvun neyi menn, sem halda fram boskap allt ru frasvii, til a bast til varnar ea endurskoa afstu sna. Hr er nokkur dmi:

Rannsknir lffringa og veurfringa geta haft hrif stjrnmlakenningar. Elisfri getur skipt mli fyrir tlkun helgirita og strfri ori forsenda kenninga svii sifri. Frasvi ea kenningakerfi mynda ekki rkleg eylnd heldur eru hluti af hugarheimi ar sem krkaleiir liggja milli vsinda, stjrnmla, trarbraga og fleiri svia.

Stundum er raunar erfitt a tta sig hvaa svii hugmynd, kenning ea skoun tilheyrir. Er s sannfring a karlar og konur hafi jafnar gfur og beri jafn rttur af sauahsi vsinda bor vi slfri og flagsfri, stjrnmla, lgfri ea trarbraga? Var s skoun Einsteins a skammtafri Bohrs geti ekki veri endanlegur sannleikur, v gu kasti ekki teningum, trarleg ea vsindaleg? essu held g a enginn geti svara vegna ess a a er engin ein rtt lei til a draga landamri hugarheiminum.

Af framansgu leiir a vsindalegar kenningar geta stangast vi trarleg sjnarmi og breyttar hugmyndir einu svii geta kalla endurskoun ru svii. etta gerist raunar oft og undanfarnar aldir hafa run raunvsinda, sagnfri, textarannskna, heimspeki og plitskra hugsjna haft mld hrif tlkun gamalla helgirita og trarbrg almennings okkar heimshluta.

tt ekki s neinn rkfrilegur munur mtsgnum ar sem trarsetningar eiga hlut og mtsgum milli vsindakenninga er mikill munur essu tvennu a v leyti a vsindalegur greiningur er framfaraafl en trardeilur hafa i oft ori vatn myllu ofbeldisafla. Menn heyja str vegna greinings um trml en g man ekki eftir neinum dmum um str vegna ess a tvr vsindalegar kenningar hafi stangast . Fyrir essu eru margvslegar stur. Ein er s hva trarlegar skoanir eru mrgum hjartflgnar og hvernig trarbrg eru samofin samflagshttum, valdakerfum og lfsreglum af msu tagi. nnur sta er a vsindasamflaginu gilda nnur vimi en flestum trflgum. Meal vsindamanna er efahyggja dygg og glannaskapur mehndlun hugmynda adunarverur. ar er s mestur sem finnur rkvillu ea gloppu hugmyndum samverkamanna sinna. Dmigert vihorf trarbraganna er hins vegar lei a menn eigi a sigrast efanum.

Vibrg trflaga vi mtrkum ea hugmyndalegri andstu eru oftast nr af allt ru tagi en vibrg vsindasamflagsins vi tilraunum til a hrekja frikenningar. Me essu er g ekki a neita v a einstrengingsleg kreddufesta s til innan vsindasamflagsins. Einstakur vsindamaur getur veri einsnn og fullur hleypidma en vsindasamflagi viurkennir gildi samkeppni milli hugmynda og efasemda um rkjandi skoanir. a m lkja vsindunum vi markashagkerfi sem viurkennir gildi frjlsrar samkeppni og umbunar eim sem finna arar leiir til a lkka ver en r sem ur hafa ekkst. slku kerfi vilja einstakir athafnamenn og einstk fyrirtki ef til vill hafa einokunarastu og lta setja reglur sem koma veg fyrir samkeppni r vntri tt. En markassamflag ltur etta ekki eftir eim, neitt frekar en vsindasamflag ltur a eftir einstkum frimnnum ea stofnunum a stimpla skoanir eirra sem endanlegan sannleika.

tt trflg hafi hinga til veri lk vsindasamflaginu hva etta varar er g ekki viss um a svo urfi a vera. Hv skyldu trarbrg ekki laga sig a samkeppni eins og vsindin og markaurinn? Geta trarbrg ekki veri leitandi? Geta talsmenn eirra ekki viurkennt a allar kenningar su til brabirga og eldri hugmyndir skuli vkja fyrir njum sem gagnast mnnum betur til a n andlegu jafnvgi, mta farsla samskiptahtti ea last traust og stt vi hlutskipti sitt?

Litu menn trarlegar kenningar sem tilgtur ea hugmyndir sem m endurskoa ef menn finna arar sem falla betur a heimsmynd eirra og styja vi atriin sem talin eru efri hluta listans, dofnai mjg s munur trarbrgum og vsindum sem hr hefur veri til umfjllunar. nytu efasemdir og mtrk gegn trarlegum kenningum viurkenningar sem aflavaki framfara alveg eins og efasemdir um vsindalegar kenningar og mtrk gegn eim. g sagi litu vitengingarhtti. a vantar miki a vihorf af essu tagi su rkjandi meal mlsvara trarbraga og kannski geta trarbrg sem eru efagjrn og leitandi me essum htti aldrei svara eftirspurn eftir fastri undirstu, einhverju sem liti er sem algilt og endanlegt.

Trflg og talsmenn trarbraga geta tt erfitt me a stta sig vi a hugarheiminum er allt ii. Menn vilja gjarna a trarlegar kenningar standi bjargi sem aldrei bifast. En veruleikanum lenda trarbrg tistum vi hugmyndir r msum ttum, meal annars r smiju vsindanna. etta a minnsta kosti vi um trarbrg sem hafa eitthvert innihald (.e. ar sem h liur listanum er ekki tmur). En urfa trarbrg a hafa slkt innihald?

17. ld reyndi fyrsti evrpski frhyggjumaurinn, Benedict Spinoza, a grundvalla lfsvihorf sem eru a nokkru leyti trarleg en n nokkurs trarlegs innihalds. Segja m a hann hafi reynt a ba til tr sem fl aeins sr lotningu, st llu sem er, andlegt jafnvgi og sigur ltilmtlegum tilfinningum og hugsunum en geri ekki r fyrir neinum yfirnttrulegum veruleika. San hafa allmargir reynt a feta ftspor Spinoza. Hr m til dmis nefna Bertrand Russell sem tmabili ahylltist tr af essu tagi og ritai um hana grein sem birtist ri 1912 og nefnist The Essence of Religion.

Hr hef g nefnt tvenns konar mguleika tr sem kemur til mts vi hugsunarhtt vsinda og tkni og getur lifa stt vi hugarheim ar sem allt er til sfelldrar endurskounar.

1.    Tr sem lifir stt vi vissuna, ar sem liti er trarlegt innihald (ea kenningar) eins og tilgtur sem sjlfsagt er a andmla og reyna a hrekja.

2.    Tr n neinnar trarjtningar, trarsetninga ea innihalds.

Hgt er a hugsa sr fleiri kosti. Til dmis er mgulegt a:

3.    Tr hafi innihald en a s of ljst og nkvmlega ora til a geta veri mtsgn vi neitt sem sagt me skrum og tvrum htti.

ljst oralag arf ekki endilega a vera til marks um a trin s skynsamleg ea trair menn fari undan flmingi egar eir eru krafir skringa afstu sinni. a er hugsanlegt a menn hafi grun um veruleika sem eir geta ekki gert s ngu ljsa grein fyrir til a fullyra neitt me tvrum htti. Menn gtu haft kynni af sannleika sem ekki er hgt a tj nkvmlega me orum og getur v ekki stangast vi eitt ea neitt sem sagt er. Mr finnst hpi a slk tr myndi rkfrilegt eyland sem andstar hugmyndir geta ekki lst inn eftir einverjum leium. Tr sem byggist slkum grun getur til a mynda lent upp kant vi kenningar sem tskra hvers vegna menn last slkan grun, a minnsta kosti ef skringin er me einhverjum eim htti sem gefur tilefni til a tla a grunurinn s ekkert nema grillur og heilakst.

*

g hef n reynt a fra rk fyrir v a trarbrg sem hafa kennilegt innihald hljti a vera hluti af hugarheimi ar sem n vitneska og breyttar hugmyndir einu svii geti kalla endurskoun ru svii. Jafnframt hef g bent rjr mgulegar leiir til a mta trarbrg fyrir syni Mrtu. Kannski var a arfi. Kannski urfum vi enga tr. Mr finnst a minnsta kosti stundum a verk sem eru einhvers viri raun og veru su og hljti a vera

Ekki sem stigi himinhir, n heldur trarjtning djrf,
- en einfld jnusta af heilum huga heimi goldin allra rf.

Og eins tt v fylgi hyggjufullt og rtt hjarta er ef til vill mestur mannsbragur a fylla flokk eirra sem

vilangri vku verja v sinna brra hr jr.

 

renns konar rekstrar

a sem hr fr undan var almenn umfjllun um hvernig trarbrg geta lent upp kant vi hugmyndir r rum ttum, til dmis r heimi vsindanna. A lokum tla g a nefna renns konar dmi um nning, togstreitu ea rekstra milli trarlegra sjnarmia og vsindalegra sem nokku ber enn ann dag dag.

Fr v fyrir rmum 30 rum egar kristnir, gyinglegir og slamskir bkstafstrarmenn tku a skja sig veri Mi-Austurlndum, Bandarkjunum og var hafa eir lent tistum bi vi vsindamenn og mlsvara frjlslyndra stjrnmlaskoana. Hr landi hefur lti bori fingum af essu tagi, kannski vegna ess a menn spa mtsgnum undir teppi og eltast ltt vi strangar krfur um rklega samkvmni, kannski vegna ess a trarbrg landsmanna hafa ltil og losaraleg tengsl vi haldssemi um samflagsleg efni, kannski vegna ess a tra flk hefur haft rrm til a laga tr sna a heimsmynd vsindanna.

Bkstafstrarmenn sem hafna til dmis runarkenningunni byggja afkomu sna ntmatkni, ar meal matvlaframleislu, lyfjum og lknisfri sem eru hugsandi n lffri og fleiri vsinda sem stangast meira og minna vi eirra trarlegu heimsmynd. Um m segja a sama og Kipling sagi um syni Maru

eir lgu Drottin dagsins unga, - og Drottinn hann leggur Mrtu kyn.

v tknimennirnir og vsindamennirnir sem sj til ess a hinir truu njti ginda og grar afkomu hljta a taka heimsmynd vsindanna alvarlega og mia vinnu sna vi a hn s aalatrium rtt.

tistur bkstafstrarmanna vi runarkenningu og fleiri vsindi eru ein ger rekstra milli vsinda og trar. nnur ger er sur augljs og tti kannski frekar a tala um togstreitu ea spennu en eiginlega rekstra. Hr g vi a lka hugarfar sem fylgir vsindum og tkni annars vegar og trnni hins vegar. Hugarheimur vsinda og tknimanna einkennist af njungagirni, fyrir eim er efi dygg og lofsvert a sna fram a til su betri leiir en hinga til hafa veri farnar. Skipuleg trarbrg einkennast miklu fremur af trygg vi rtgrna hef. Talsmenn eirra lta gjarna efa sem eitthva sem arf a vinna bug . eir vilja hafa fast land undir ftum fullvissu, ryggi, traust. Vsindin einkennast hins vegar af hugmyndafrilegum loftfimleikum ar sem ekki er neitt ryggisnet.

eim er trin fr bernsku bnnu, til bana fjarlg hver huggun gjr.

rija ger rekstra milli vsinda og trar tengist lkum hugmyndum um hva skuli teljast tk skring. Innihald trarkenninga varar oftast samspil mannlfsins vi yfirnttrulegan veruleika og g held a flest tra flk lti a kraftaverk og yfirnttrulegir atburir eigi sr sta og a stundum s von um einhvers konar hjlp ea stuning fr einhverju sem er utan vi og ra en s heimur sem nttruvsindin fjalla um. Synir Mrtu leyfa sr ekki neitt slkt.

eir kenna ei, a til verksins vaxta veki Drottinn skastund.

segir ingu Magnsar sgeirssonar en frumtexta Kiplings er myndin skarpari.

They do not preach that their God will rouse them a little before the nuts work loose.

augum okkar sem eigum Mrtu a formur leysir traust yfirnttrulegan veruleika engin raunveruleg vandaml. Vi verum a reia okkur jarnesk vsindi og halda fram leit a nttrulegum skringum atburum og lausnum vandamlum ar til r finnast.

 


The Sons of Martha

The Sons of Mary seldom bother, for they have inherited that good part;
But the Sons of Martha favour their Mother of the careful soul and the troubled heart.
And because she lost her temper once, and because she was rude to the Lord her Guest,
Her Sons must wait upon Mary's Sons, world without end, reprieve, or rest.

It is their care in all the ages to take the buffet and cushion the shock.
It is their care that the gear engages; it is their care that the switches lock.
It is their care that the wheels run truly; it is their care to embark and entrain,
Tally, transport, and deliver duly the Sons of Mary by land and main.

They say to mountains, "Be ye removed." They say to the lesser floods, "Be dry."
Under their rods are the rocks reproved -- they are not afraid of that which is high.
Then do the hill-tops shake to the summit -- then is the bed of the deep laid bare,
That the Sons of Mary may overcome it, pleasantly sleeping and unaware.

They finger death at their gloves' end where they piece and repiece the living wires.
He rears against the gates they tend: they feed him hungry behind their fires.
Early at dawn, ere men see clear, they stumble into his terrible stall,
And hale him forth like a haltered steer, and goad and turn him till evenfall.

To these from birth is Belief forbidden; from these till death is Relief afar.
They are concerned with matters hidden -- under the earthline their altars are --
The secret fountains to follow up, waters withdrawn to restore to the mouth,
And gather the floods as in a cup, and pour them again at a city's drouth.

They do not preach that their God will rouse them a little before the nuts work loose.
They do not teach that His Pity allows them to drop their job when they dam'-well choose.
As in the thronged and the lighted ways, so in the dark and the desert they stand,
Wary and watchful all their days that their brethren's days may be long in the land.

Raise ye the stone or cleave the wood to make a path more fair or flat --
Lo, it is black already with blood some Son of Martha spilled for that!
Not as a ladder from earth to Heaven, not as a witness to any creed,
But simple service simply given to his own kind in their common need.

And the Sons of Mary smile and are blessed -- they know the Angels are on their side.
They know in them is the Grace confessed, and for them are the Mercies multiplied.
They sit at the Feet -- they hear the World -- they see how truly the Promise runs.
They have cast their burden upon the Lord, and -- the Lord He lays it on Martha's Sons!

(Rudyard Kipling, 1907)

 


Synir Mrtu

eir synir Maru sitja num, eim sla hlutskipti fll skaut.
En hyggjufullt og rtt hjarta a erf hver Mrtu sonur hlaut.
Og af v hn eitt sinn, grm gei, vi gest sinn, Drottin, hf ykkjutal,
sonum Maru um aldur allan tt hennar nija jna skal.

eir skulu gta um aldur allan a aka mjklega, sltt og ltt.
eir skulu gta, a vlin verki, vegamtum sveigja rtt.
eir skulu stjrna hverju hjli, eir hlaa skulu vagn og knr,
urru landi og sltum svi sonum Maru greia fr.

eir skipa fjllunum: Fri ykkur! og fljtunum minni: Tmist i!
Vi sprota eirra bjrgin bifast, eir blikna ei hi ha vi.
fjll a efstu tindum titra, tmast elfardjpin brei,
svo synir Maru megi berast mjkum svefni um rudda lei.

eir finna Dauann vi fingurgma, sem fltta og tengja hinn kvika r.
Vi varhli eirra hann lmur skrar; a eldabaki eir seja hann br.
rla morguns, rkkurrofum, eir rast inn hans bli strax
og knja hann fram sem uxa haltan og erja me honum til slarlags.

eim er trin fr bernsku bnnu, til bana fjarlg hver huggun gjr.
eir eiga kynni vi hulda heima og helgidm fyrir nean jr.
eir rekja sl hinna leyndu linda og lyfta a vrum heilli j.
eir lykja um vtnin litlu glasi og leysa r vijum steypifl.

eir kenna ei, a til verksins vaxta veki Drottinn skastund.
eir predika ei, a mannraun miri Hans miskunn leyfi eim vrarblund.
ysi borga og aalstrta sem aun og myrkri eir halda vr,
og vilangri vku verja v sinna brra hr jr.

Velti bjargi ea viu kljfi, veg a jafna og fegra hann.
Sj, hvert ftml er svert af bli sona Mrtu, er til ess rann.
Ekki sem stigi himinhir, n heldur trarjtning djrf,
- en einfld jnusta af heilum huga heimi goldin allra rf.

Og synir Maru brosa blessun, bera englar hndum sr.
eir ekkja nina, er eim var heitin, og sundfld miskunn snd eim er.
Vi ftskr Hans eir hla Ori, hjpar tvaldra drarskin.
eir lgu Drottin dagsins unga, - og Drottinn hann leggur Mrtu kyn.

(ing Magnsar sgeirssonar)