Dri fisksali

a var ekkert sldarbrau a skja mjlk upp Holt. etta var fyrir 1960, Hermann og Eysteinn voru enn rkisstjrn, og Harry Belafonte sng Mrin fr Mexk skalgum sjklinga alla laugardaga, gott ef pabbi tti ekki lka pltuna. Hannibal fantur syngur bara vel, sagi Vimmi. Nema vi brurnir slitum barnssknum vi rtur Grmsstaaholtsins Reykjavk, og strkarnir Grimsby ttu a til a stytta sr stundir vi a lskra vsklunum r hverfunum kringum Holti, ef vi ttum erindi anga, ea svo var sagt. Maur var me lfi lkunum. tli eim li ekki einhvern veginn svona, sebradrunum Serengeti? Og , nei, a er of miki sagt. etta var hspenna, ekki lfshtta. Eftir a hyggja man g ekki til ess, a strkarnir Holtinu hafi nokkurn tmann skert hr hfi mnu, ea Vimma, sem var eldri og kaldari en g. eir kveiktu stundum brennunum okkar daginn fyrir gamlrsdag og komu vettvang undan slkkviliinu til a votta okkur innilega sam, en a var eiginlega allt og sumt. arna uppi Holtinu bj flk af msu tagi, einkum erfiisflk: verkamenn, kennarar, kristniboi, slnir sjmenn. Og Jsefna Nauthl. Hn stendur mr ljslifandi fyrir hugskotssjnum me gaurifna nlonsokkana hangandi hlunum, sgarettuna neglda vi neri vrina (Chesterfield, minnir mig, nema a hafi veri Lucky Strike) og skrandi viskrdd af rmustu ger. egar g kom til Albanu rjtu rum sar, s g svartan sj af sgaunakerlingum, en engin eirra komst hlfkvisti vi Jsefnu. Dra ekkti g betur, manninn hennar, v a hann var jlfarinn minn fimmta flokki rtti. Vi fum anna veifi hsklavellinum, ar sem drullupollarnir voru svo djpir, a maur fr stundum kaf. Ftboltinn heimtai sitt. Dri bar a me sr, a hann hafi s og lifa sitt af hverju. Vi vissum, a hann tti basli me Bb, dtturson Jsefnu, og hina. Bb var miklu eldri en vi, og augun honum voru sokkin vxl, stundum bi einu. ess milli l hann slbai, en s ija hafi ekki ur szt til slenzkra karlmanna, a.m.k. ekki Grmsstaaholtinu. Dri var hlr og geslegur maur. Ef honum gramdist, sagi hann hilvtis hilvti, lgt, eins og vi sjlfan sig, svo a engum stafai gn af bldri gremjunni. Einu sinni frum vi upp a Sjmannaskla a keppa vi Fram, og kom mehjlpari Dra me stranga af myndum af berum stelpum og lofai okkur einni mynd hverjum, ef vi ynnum leikinn. Vi skttpuum, vi voru bara ellefu ra. Myndirnar voru reyndinni sakleysi sjlft, v a stlkurnar voru kappklddar mia vi margt anna, g s a nna. Mr finnst lklegt, a Dri hafi hskamma mehjlparann: hilvtis hilvti. a eru forrttindi a f a kynnast svona flki. a dregur r lnguninni til a andvarpa me skldinu: Hvar hafa dagar lfs ns lit snum glata? En forrttindi eru yfirleitt annig vaxin, a au endast ekki lengi. ess vegna hlaut a koma a v, a einhver snjall rithfundur kmist sgurnar af Jsefnu og Dra og deildi eim me rum, og a geri Einar Krason me miklum brag. Djflaeyjan er saga essa flks, heimildasaga, raunsnn og rtt llum aalatrium, ea svo snist mr, r nokkurri fjarlg. Leikflag Reykjavkur setti sguna svi fyrir mrgum rum – bragga vestur b, nema hva. ar leiddu eir saman hesta sna Einar Krason og leikstjrinn gi, Kjartan Ragnarsson, og Gumundur Plsson og Karl Gumundsson lku Dra svo vel, a mr fannst g aftur vera kominn rtt. Kvikmynd Fririks rs Fririkssonar eftir sgunni var einnig fyrsta flokks. Bk, svisverk, bmynd: etta er renna lagi. Og egar sagnameistarinn Einar Krason hafi skrifa sig svo kyrfilega inn vitund jarinnar me Djflaeyjunni, hvar byggu bli gat hann leita fanga ara eins bk? – a rum verkum hans lstuum. Hvar gat hann fundi sguefni, sem fr hrin til a rsa hfum lesendanna og opnar eim mrgum um lei nja sn samt sna? Af hvaa mnnum treysti hann sr til a segja svo krassandi sgur? Jnsbk Einars Krasonar er heimildasaga, raunsnn og rtt llum aalatrium, ea svo snist mr, r nokkurri fjarlg.

Frttablai, 28. desember 2005.


Til baka