Vi­tal Ý DV 26. jan˙ar 1996.

 

Se­labankinn har­lega gagnrřndur Ý nřrri bˇk Ůorvalds Gylfasonar:

HÚr heyrist hvorki hˇsti nÚ stuna frß Se­labankanum

 — stjˇrnmßlamenn fß einnig sinn skammt Ý bˇkinni

 

,,Se­labankinn hefur sennilega aldrei veri­ hallari undir stjˇrnmßlahagsmuni en hann er n˙, svo sem rß­a mß af n˙verandi skipan bankastjˇrnarinnar. Ůess vegna getur bankinn ekki gert nema brot af ■vÝ gagni, sem hann ■yrfti a­ gera til a­ standast sanngjarnar gŠ­akr÷fur og til a­ rÚttlŠta ■ann kostna­, sem ■jˇ­in ber af bankanum. N˙verandi ßstand bř­ur auk ■ess ■eirri hŠttu heim, a­ Se­labankinn byrji aftur a­ prenta peninga og fella gengi krˇnunnar me­ gamla laginu eftir ge­■ˇtta stjˇrnmßlamanna, hvenŠr sem ■eim bř­ur svo vi­ a­ horfa.”

Ůetta er me­al ■ess sem fram kemur Ý nřrri bˇk Ůorvalds Gylfasonar hagfrŠ­iprˇfessors sem kemur ˙t um nŠstu mßna­amˇt. Bˇkin nefnist SÝ­ustu forv÷­ og er fimmta bˇk Ůorvalds ß Ýslensku um hagfrŠ­i.

═ bˇkinni mß lesa har­a gagnrřni ß Se­labanka ═slands eins og fram kemur hÚr ß undan. Ůorvaldur segir a­ varla lÝ­i svo dagur e­a vika a­ virt erlend bl÷­ greini ekki frß gˇ­f˙slegri gagnrřni sjßlfstŠ­ra se­labanka ß rÝkisstjˇrnir heima fyrir e­a frß vinsamlegum umv÷ndunum og vi­v÷runum ˙r ■eirri ßtt til almennings og stjˇrnvalda.

,,HÚr heima heyrist ß hinn bˇginn hvorki hˇsti nÚ stuna frß Se­labankanum, ■ˇtt Šrin tilefni sÚu til. Banka- og sjˇ­akerfi landsmanna hefur t.d. tapa­ 50 millj÷r­um krˇna sÝ­an 1987 samkvŠmt sÝ­ustu t÷lum ßn ■ess a­ Se­labankinn, sem l÷gbo­in bankaeftirlitsskylda hvÝlir ■ˇ ß, hafi haft nokku­ til mßlsins a­ leggja opinberlega anna­ en a­ gera sem minnst ˙r ÷llu saman eftir d˙k og disk. N˙ er ■ˇ loksins fari­ a­ bera nokku­ ß ■vÝ, a­ erlendar efnahagsstofnanir, sem ═sland er a­ili a­, fetti fingur ˙t Ý stefnu stjˇrnvalda hÚr heima og reyni a­ beina henni Ý rÚttan farveg fyrir opnum tj÷ldum. Ůa­ er framf÷r og fordŠmi sem Ýslenskir embŠttismenn eiga vonandi eftir a­ fylgja,” segir Ůorvaldur.

Oftr˙ ß brjˇstvit en vantr˙ ß bˇkvit

Bˇkin skiptist Ý fjˇra bßlka sem innihalda fj÷lmargar ritger­ir. Bßlkarnir eru kynntir Ý Ýtarlegum inngangi en allar hafa ritger­irnar birst ß­ur ß prenti Ý řmsum bl÷­um og tÝmaritum. ═ kynningu ß bßlkinum ,,┌r v÷rn Ý sˇkn” segir Ůorvaldur:

,,Ůessum bßlki lřkur sÝ­an me­ huglei­ingum um ■ann sÚrÝslenska vanda, sem fylgir ■vÝ, a­ sumir ■eirra, sem fjalla mest um fjßrmßl ■jˇ­arinnar e­a střra ■eim, vir­ast vera tiltakanlega fßkunnandi til ■eirra verka ßn ■ess a­ gera sÚr grein fyrir ■vÝ. Ůetta vir­ist stafa sumpart af landlŠgri oftr˙ ß brjˇstvit og vantr˙ ß bˇkvit og sumpart af slagsÝ­u Ý skˇlakerfinu, ■ar sem framhaldsskˇlanemendum eru kennd rei­innar břsn Ý raunvÝsindum, svo sem e­lisfrŠ­i, efnafrŠ­i og nßtt˙r˙frŠ­i, en lÝti­ e­a ekkert Ý hagfrŠ­i og ÷­rum fÚlagsvÝsindum.”

Brennuvargar henta ekki til sl÷kkvistarfa

Ůorvaldur gagnrřnir Ýslensk stjˇrnv÷ld Ý bˇkinni. Hann segir kyrrst÷­u Ý efnahagslÝfinu sÝ­an 1988 fela Ý sÚr alvarlega vi­v÷run sem stjˇrnv÷ld hafi ekki teki­ nˇgu nŠrri sÚr. Hann bendir ß a­ sÝ­ustu fimm ßr hafi veri­ mesta framfaraskei­ Ý hagstjˇrnars÷gu heimsins frß ÷ndver­u. Ůann tÝma hafi ═slendingar ekki nřtt a­ neinu gagni til a­ rÚtta ,,rammskakka innvi­i” efnahagslÝfsins. HÚr dregur Ůorvaldur SjßlfstŠ­isflokkinn og Framsˇknarflokkinn til ßbyrg­ar, segir ■ß bera ,,h÷fu­ßbyrg­ ß hnignun undangenginna ßra.” Ůeir eigi ■vÝ ekki au­velt me­ a­ vi­urkenna ■÷rfina fyrir umbŠtur ■vÝ a­ Ý ■vÝ fŠlist vi­urkenning ß ■vÝ hversu ■eim hafi veri­ mislag­ar hendur vi­ landsstjˇrnina ß li­num ßrum.

,,Forystumenn flokkanna hafa ■vÝ hag af ■vÝ a­ ■rŠta fyrir ˇfremdarßstandi­ Ý lengstu l÷g og lßta sem allt sÚ Ý lagi. Auk ■ess vita ■eir ■a­ vel, a­ rÚttlßt kj÷rdŠmaskipan, hagkvŠmt og heilbrigt bankakerfi (og a­ild ═slands a­ Evrˇpusambandinu!) myndu svipta ■ß v÷ldum og forrÚttindum, enda helgast umbˇta■÷rfin m.a. af nau­syn ■ess a­ dreifa valdi og vernda almenning ■annig gegn yfirsjˇnum og afgl÷pum innlendra stjˇrnvalda. Forystum÷nnum stjˇrnmßlaflokkanna er hollt a­ hafa ■a­ Ý huga, a­ ve­ur geta skipast Š­i skjˇtt Ý lofti ß starfsvettvangi ■eirra,” segir Ůorvaldur m.a. og bŠtir vi­ Ý ■essu sambandi a­ brennuvargar henti yfirleitt ekki vel til sl÷kkvistarfa.


Til baka