Herhvöt lķfskjarabyltingarmanns

VIŠSKIPTIN EFLA ALLA DĮŠ

eftir Žorvald Gylfason.

 

Ritdómur eftir Gylfa Magnśsson.

 

Reykjavķk, Heimskringla, hįskólaforlag Mįls og menningar. 359 bls. 1999.

ŽORVALDUR Gylfason, prófessor viš višskipta- og hagfręšideild Hįskóla Ķslands, er öšrum ķslenskum hagfręšingum duglegri aš skrifa greinar um efnahagsmįl fyrir almenning. Višskiptin efla alla dįš er fimmta ritiš sem hann gefur śt į žessum įratug meš safni slķkra greina. Greinarnar hafa flestar birst įšur į ķslensku og nokkrar žeirra hafa einnig birst erlendis.

 

Aš vanda kemur Žorvaldur vķša viš, bęši ķ tķma og rśmi, og honum fylgir engin lognmolla. Žorvaldur telur žaš skyldu fręšimanna aš nota žekkingu sķna til aš sjį hvaš mį betur fara og benda į žaš og dregur ekkert af sér ķ višleitni sinni til aš uppfylla žį skyldu. Hann gagnrżnir jafnframt ašra hagfręšinga sem hafa haft ašstöšu til aš benda į żmislegt sem aflaga hefur fariš ķ ķslensku efnahagslķfi ķ gegnum tķšina en hafa lķtiš lįtiš ķ sér heyra. Žorvaldur višurkennir aš žaš sé reyndar ekki alltaf žakklįtt hlutverk aš flytja bošskap sem stjórnvöldum lķkar illa (bls. 61) og vķst er aš skrif hans hafa išulega fariš fyrir brjóstiš į žeim sem fjallaš er um og žeim veriš mótmęlt.

 

Žorvaldur er kröfuharšur mašur og ver engum tķma ķ aš dįsama žaš sem er einungis žokkalega gert. Engum er hęlt fyrir hęnuskref ķ rétta įtt. Žorvaldur vill stórstķgar framfarir. Ķ einni greininni veltir hann žvķ fyrir sér hvort hann sé byltingarmašur og kemst aš žeirri nišurstöšu aš hann sé žaš oftast. Hvort sem lesandi er sammįla Žorvaldi um annaš efni bókarinnar eša ekki er vart hęgt aš deila um žessa, höfundurinn er lķfskjarabyltingarmašur.

 

Žorvaldi er hagvöxtur hugleikinn og hann tiltekur żmis dęmi um lönd sem hafa nįš góšum įrangri, eru į góšri leiš frį fįtękt til rķkidęmis. Hann skošar hvaša leišir farnar hafa veriš og vill aš Ķslendingar taki sér žaš sem vel hefur veriš gert til fyrirmyndar. Į sama hįtt nefnir hann żmis erlend vķti Ķslendingum til varnašar og fjölmörg innlend dęmi. Hann telur aš žótt vel hafi gengiš aš żmsu leyti undanfarin įr į Ķslandi žį sé hęgt aš gera mun betur. Žaš žurfi aš gera ef žęr žjóšir sem best standa sig į sviši efnahagsmįla eigi ekki aš skilja Ķslendinga eftir.

 

Ķ samręmi viš titil bókarinnar eru kostir frjįlsra višskipta vķša tķundašir og žeir sem standa ķ vegi žeirra skammašir. Innlendir sem erlendir sérhagsmunahópar og stjórnmįla- eša embęttismenn sem eru aš mati Žorvaldar latir eša spilltir fį sérstaklega į baukinn. Stķll Žorvaldar er skżr og hressilegur og žeir sem hann telur aš hafi veriš dragbķtar į framfarir eru lķtt öfundsveršir af žvķ aš žurfa aš sitja undir skömmunum. Hetjurnar ķ bókinni eru žeir sem sagt hafa hug sinn og barist gegn sérhagsmunum og afturhaldi, hafa flutt óžęgileg tķšindi žegar žess hefur žurft. Pilturinn ķ ęvintżrinu um nżju fötin keisarans er söguhetja aš skapi Žorvaldar.

 

Žaš er óhugsandi aš reyna aš fylgjast meš umręšu um ķslensk efnahagsmįl įn žess aš lesa skrif Žorvaldar og žetta rit er engin undantekning. Skiptir žį engu hvort lesandinn er yfirleitt sammįla höfundinum eša ekki. Žaš er žvķ akkur ķ žvķ aš safna greinum Žorvaldar saman į žennan hįtt og vķsast eiga greinasöfnin eftir aš verša fleiri žvķ Žorvaldi liggur mikiš į hjarta.

 

Morgunblašiš, 28. október 1999.


Til baka