Ábyrgđarleysi sem lífsstíll

Lögreglustjórinn á höfuđborgarsvćđinu birti fróđlega grein í Morgunblađinu 13. ágúst. Ţar segir: „Tölur upplýsinga- og áćtlanadeildar lögreglunnar á höfuđborgarsvćđinu sýna, ađ ofbeldisbrotum á höfuđborgarsvćđinu hefur fćkkađ jafnt og ţétt á undanförnum árum.“ Ennfremur segir í grein lögreglustjórans: „Ađ sama skapi sýna ţessar tölur ađ alvarlegum ofbeldisbrotum hefur fćkkađ umtalsvert á fyrstu sex mánuđum ársins samanboriđ viđ sama tímabil í fyrra.“ Međ greininni birtir lögreglustjórinn auk annars ítarefnis mynd, sem kollvarpar ţessum fullyrđingum hans. Myndin sýnir, ađ kćrđar líkamsárásir á fyrri hluta ţessa árs voru fleiri – já, fleiri! – en ţćr voru 1998 og 2002, bćđi í 101 Reykjavík og öđrum borgarhlutum. Myndin sýnir einnig berlega, ađ kćrđum líkamsárásum í skilningi 217. greinar hegningarlaga hefur fjölgađ um meira en helming síđan í fyrra; samanburđurinn á viđ fyrstu sex mánuđi beggja ára. Ţađ er ađ vísu rétt hjá lögreglustjóra, ađ meiri háttar líkamsárásum í skilningi 218. greinar hegningarlaga hefur fćkkađ frá sama tíma í fyrra, en ţćr voru eigi ađ síđur tvöfalt fleiri fyrstu sex mánuđi ţessa árs en á sama tíma 1998. Lögreglustjórinn segir í grein sinni: „Fjöldi lögreglumanna á vakt um hverja helgi er ađ minnsta kosti tvöfaldur miđađ viđ ţađ sem venjulegt er.“ Međ ţessum orđum stađfestir hann fyrir sína parta ţađ, sem allir vita og margir hafa sett út á: ađ lögreglan er nánast ósýnileg í miđborg Reykjavíkur á síđkvöldum um helgar. Ţess vegna međal annars eru ofbeldisverkin eins yfirgengileg og ađalvarđstjóri hjá lögreglunni lýsti ţeim í viđtali viđ DV 30. júlí: „Í dag linna menn ekki látum fyrr en fórnarlambiđ er annađhvort međvitundarlaust eđa verulega illa fariđ.“ Fyrir viku lýsti ég ađ gefnu tilefni eftir auknu fé handa lögreglunni á höfuđborgarsvćđinu, svo ađ hún geti stađiđ tryggari vörđ um eyru, líf og limi borgarbúa og stemmt stigu fyrir grófu ofbeldi, sem saklausir vegfarendur verđa fyrir flestar helgar og stundum einnig í miđri viku, á öllum tímum sólarhrings. Ćtla hefđi mátt, ađ lögreglustjórinn á höfuđborgarsvćđinu tćki fagnandi undir svo frómar óskir úr óvandabundinni átt, en ţađ gerđi hann ekki í grein sinni í Morgunblađinu. Hann reynir heldur ađ varpa ábyrgđinni á ófremdarástandinu í löggćzlumálum höfuđborgarinnar yfir á ađra. Hann segir berum orđum: „Ţar er ábyrgđ borgaryfirvalda og rekstrarađila veitinga- og skemmtistađa mest.“ Og hann bćtir viđ eins og til málamynda: „Lögreglan á höfuđborgarsvćđinu leikur ţar einnig hlutverk ...“, en ţađ virđist vera aukahlutverk í augum lögreglustjórans. Í grein minni á ţessum stađ fyrir viku lýsti ég menningarástandi löggćzlumálanna svo, ađ ţar séu allir kallađir til ábyrgđar, svo ađ enginn beri ábyrgđ. Ţetta var ítalskt grín og átti ađ vera auđskiliđ. Ţar suđur frá var stundum sagt, ţegar vitleysan og spillingin keyrđu um ţverbak í stjórnartíđ kristilegra demókrata: „Nú breytum viđ öllu, svo ađ ekkert breytist.“ Og ţá kemst ég ađ ţví fyrir einskćra tilviljun, ađ dómsmálaráđherra hafđi komizt ađ svo felldri niđurstöđu á vefsetri sínu tveim dögum fyrr: „Besta leiđin til ađ auka nćturöryggi í miđborg Reykjavíkur er ađ kalla alla til ábyrgđar.“ Í ţessi orđ ráđherrans vitnar lögreglustjórinn međ velţóknun, en hann var einmitt starfsmađur dómsmálaráđuneytisins ţar til fyrir skömmu. Sem sagt: ţađ er opinber ásetningur dómsmálaráđuneytisins og lögreglunnar á höfuđborgarsvćđinu, ađ allir – ţađ er ađ segja enginn! – beri ábyrgđ á öryggi borgaranna. Er hćgt ađ hugsa sér skýrari skilabođ til ofbeldismanna? Er ekki kominn tími til ađ setja ţessum mönnum stólinn fyrir dyrnar? Í grein sinni í Morgunblađinu ber lögreglustjórinn sig aumlega undan umrćđunni um öryggismál íbúa höfuđborgarsvćđisins og gesta ţeirra og segir: „Ţar hafa ekki heldur veriđ kynntar raunhćfar tillögur um lausnir á ţeim vanda sem viđ er ađ fást.“ Ég er á öđru máli. Ég lagđi ţađ góđfúslega til fyrir viku, ađ dómsmálaráđherra yrđi ásamt yfirstjórn lögreglunnar kallađur til ábyrgđar á ítrekuđum ofbeldisverkum í höfuđborginni og ábyrgir menn, sem borgararnir geta treyst, taki viđ yfirstjórn dómsmála og efli löggćzlu. Sú tillaga ţćtti ekki bara fyllilega raunhćf, heldur beinlínis sjálfsögđ í öđrum löndum, ţar sem stjórnmálamönnum og embćttismönnum er gert ađ axla ábyrgđ á alvarlegum misbrestum í málaflokkum, sem ţeir stjórna. Ég hef spurt ţingmenn um máliđ. Ţeir segja mér, ađ ţađ taki ţví ekki ađ flytja vantraust á dómsmálaráđherrann, ţví ţađ sé löngu ákveđiđ, ađ hann verđi innan tíđar gerđur ađ sendiherra. Ţannig sćta menn ábyrgđ á Íslandi.

Fréttablađiđ, 16. ágústí 2007.


Til baka