Svona eiga sslumenn a vera

egar Lvk Emil Kaaber hrasdmslgmaur tekur til mls um lg og rtt, finnst mr vert a hlusta.

Gefum honum ori: „g hef ora megineinkenni slenskrar fiskveiistjrnar annig, a afmrkuum hpi hafi, kjlfar samninga milli stjrnmlamanna og tgerarmanna, veri veittur „einkarttur“ til fiskveia og „rttur“ til a selja ea leigja rum landsmnnum hlutdeild eim „rtti“ (gsalppunum er tla a undirstrika, a ekki getur veri um „rtt“ a ra, v a tvegun forrttinda af essu tagi er bnnu bi slenskum og aljlegum mannrttindalgum). Auvita eru arir menn ekki bundnir af slku (.e. lagalega s, en a er anna ml, og lgum og lgfri vikomandi, hverju hgt er a halda uppi me lglegri kgun – a er ekki mitt fag). etta einfalda atrii er eitt eirra, sem sna, hvernig upphafi kvtakerfisins var htta. Og a er einnig skjalfest Alingistindum, merkri ritger eftir Halldr Jnsson Samflagstindum, tmariti flagsfrinema vi Hskla slands 1990, og var.“

Lvk heldur fram: „A minni hyggju skiptir ofangreint atrii, og ofangreint atrii eitt, hfumli. a er ekkert lglegt vi framseljanlegar aflaheimildir einkaeign, ef r eru heiarlega fengnar, n ess a stofna s til forrttinda. a er hins vegar hagsmunaml kerfisins, a umra takmarkist t.d. vi a, hvort framseljanlegar aflaheimildir einkaeign su lglegar ea lglegar, svo lengi sem ekki er minnst , hvernig r eru til komnar. Og ess vegna, og einskis annars vegna, hafa slenskir stjrnmlamenn og opinberir hagsmunaailar (.e. allir arir en almenningur, sem mtir afgangi, af v a hann er ekki neinum srhagsmunasamtkum) alltaf leitt etta hfuatrii hj sr og lti eins og a s ekki til. a er aldrei rtt. a, a etta skuli aldrei vera rtt, er til marks um, a eir stjrnmlmenn, sem n ra, treysta sr ekki til ess frekar en arir, a eir hafi htlega lofa a „fyrna“ fi. eir vilja heldur halda fri vi , sem etta geru. ll umra fer fram eirri rngu grundvallarforsendu, a slensk lg heimili ofangreinda rstfun. g hef alltaf veri eirrar skounar, a afar hpi s a berjast gegn henni von um rangur nema tala hreint t. L mun segja a ganga uppreisn nst a gera svo. En uppreisnin – hn var flgin v a vkja stjrnskipunarlgum og aljlegum mannrttindalgum til hliar til a halda fri vi Dav og Halldr. Slk ger heimtar, a eir borgarar, sem annt er um lg og rtt, hafi kjark til a segja a upphtt, sem satt er. N hlustum vi daglega tvarpsauglsingar anjtenda kerfisins, ar sem skora er alingismenn og landsmenn a huga „af sanngirni“ hugsanlegar afleiingar ess a hrfla vi v. Enginn auglsir, a huga beri a grundvallarlgum og heilbrigri landsstjrn, vira rtt lg og leitast vi a koma alvru frii, a a kosti a segja sannleikann. Enginn auglsir, a a hafa aldrei veri rk fyrir a htta vi a koma lgum yfir jf, a hann hafi komist undan me fi, vesett a ea n a koma v ver (og essu tilfelli fer v vs fjarri, a svo s, rtt fyrir allan rur um anna, kennitluflakk o. s. frv.). Enda eru engin hagsmunasamtk ea peningar eim megin. Enginn rir ea spyr um tengsl kerfisins vi a, sem gerist jafnhlia og sar [.e. hruni, innskot mitt, G]. Allt etta er me egjandi samkomulagi lti sagnfringum eftir.“ Samkomulagi hverra? – spyr g. Ekki hfum vi ll aga.

Lvk segir: „Stjrnmlamenn hafa hinga til yfirleitt ekki tali grundvallarreglur lklegar til a standa eim fyrir rifum. r v a etta hafi veri gert, sennilega fljtri, var ekki um anna a ra en a standa vi a og halda fram. eir hefu tt a tala vi lgfring fyrst um samrmi vi stjrnarskr, sem eir vinna ei a; a kynni a hafa fora dmurum Hstartti fr v verki, sem eir sar tldu sig knna til a vinna. San var tkifri nota til a komast undan me fi, gegnum vesetningar aflaheimildum, sem kemur skrlega fram lgum, a eigi ekki a vera „eign“ (og hvernig geta endurskoendur frt kvtann til eignar efnahagsreikningi? – mr er spurn). Hstirttur treysti sr ekki til a dma etta lglegt, egar reyndi. annig braut hann brr a baki sr, og v aeins tvo kosti, annahvort a sitja vi sinn keip ea jta v a vera handlangari stjrnmlamanna, egar reynir. a munu dmararnir ekki hafa kjark til a gera. v urfa hsklamenn a koma til hjlpar, finna upp rk fyrir essu eftir , halda uppi miss konar ruglingi til a leia athygli fr kjarna mlsins og ala upp nja kynsl lgfringa me ranghugmyndir. Umrunni er strt, og rtt skal um aukaatrii. a hefur alltaf veri afer rkisins, og rtt fyrir stjrnarskipti er ekki anna a sj en a svo s enn. Aalatrii mlsins – lgleg mismunun – kom aldrei til tals af hlfu rkisins mli Arnar Snvars Sveinssonar og Erlings Sveins Haraldssonar fyrir mannrttindanefnd S. Og svo er enn. a eina, sem mli skiptir, m ekki minnast , heldur skal lti eins og ekkert s. Aferin er a lta rin la og fela sagnfringum einum a fjalla um mli, egar allt er um gar gengi. Fjlmilamenn hjlpa til, enda leita eir mjg til talsmanna srhagsmunasamtaka, stjrnmlamanna og ausveipra erindreka hinnar nju slensku lgfri. Einn eirra sagi nlega, a v miur vri ekki gerlegt a „samrma reglur um ntingu aulindar af essu tagi flagslegu rttlti“.“  

Lvk botnar ru sna svo: „Mr og minni kynsl lgfringa var kennt, a lgfri vri „ars equi et boni“, list jafnaar og gsemi. Lg eru einnig friarins list, afer simenntara samflaga til stta og um lei til farsldar. a er beinlnis hlutverk lgfringa a finna, setja og mta reglur, sem uppfylla essar krfur. g hef aldrei heyrt lgfring jta svo murlega uppgjf sna fyrir hinu sanna hlutverki og tilgangi laga og rttar. Skringin er nrtk. Sem plitskur erindreki hann ekki ess kost a segja neitt anna. sland er ekki sjlfsttt rki eim skilningi, a stofnanir okkar su ess megnugar a koma veg fyrir lgleysur, ef flug srhagsmunasamtk me stjrnmlmenn jnustu sinni vilja brjta lgin. Alla vega hefur a ekki tekist enn.“ g segi eins og Lvk: Vi urfum nja stjrnarskr. Og vi urfum a fara eftir henni.

Frttablai, 8. september 2011.


Til baka