Niurstigsvsur

 

 

Kemur upp kalli mesta,
kngur himnanna stgur niur,
borgir fjandans bresta
bl og eisa slokknar viur
dkkva treur hann djfla ftum undir,
skaparinn huggar me skrri vrn
sn skepnu brn,
ar uru fagna fundir.

Jes Adam kallar
Eva greip um bndann sinn,
ar me jir allar:
iggi n lausn fyrir dreyrann minn!
drleg fr g a drottins hndin hgri
leysti alla li sn
fr logandi pn,
fr var engin frgri.

Oss efsta dmi
llum hjlpa , drottinn minn!
Mara, meyjanna blmi!
a megum vr komast flokkinn inn,
svo ndin ni eim llum krapti a halda,
sem glsa finnst um gleina skr,
og gudms dr,
um allar aldir alda.

 

Jn biskup Arason